Ketelbink, matroos en koksmaat.Geboren te Dordrecht,
dicht bij het zakkendragers bruggetje, in het jaar van de
watersnoodramp, 1953. Dus nu 51 jaar oud.
In Dordrecht stond in februari 20 cm water en daar heeft
mijn haat- liefde verhouding met het water een aanvang
genomen. Ik ben weliswaar in juli geboren maar een
kniesoor die daarover valt, sorry, op let! Het verhaal ging
dat mijn moeder zeewater heeft geslikt en dit zich heeft
genesteld in de baarmoeder, samen met mij. Net voor we
vertrokken zijn de schipper en ik alsnog getrouwd na een
lang leven met elkaar te hebben samengewoond. Niet dat
dit belangrijk is voor de statistieken maar toch geeft het
een wat duidelijker beeld waarom ik nu mijn leven slijt op
een schip. Mijn lot is daarmee bezegeld. Mijn beroep?
Héél vroeger geleerd voor coupeuse en later weer gaan
studeren. HBO, activiteitenbegeleiding. Een doenster,
praatster, geitenwollen- sokkentypetje! Handigheid met
de naaimachine aan boord is nooit weg. Ik heb dan ook
voor we vertrokken een tijdje op zaterdagen gewerkt bij
een zeilmaker in Drimmelen. Nu heb ik daar al het gemak
van. De zonnetent op maat en de hoes over de dingy zien
er dan ook professioneel uit.

In het bezit van
Een goed varend en zeilend schip, schipper en 20 jaar
zeilervaring door deel uit te maken als meevarend
bemanningslid! Niet genoeg? Me dunkt! Ben ook in het
bezit van een enkel brevet en zwemdiploma en ik heb de
nodige cursussen gevolgd. Sommige zelf twee keer
waaronder navigatie en Spaans. Theorie is belangrijk en
noodzakelijk maar zonder de nodige ervaring bij lange na
niet genoeg. Ik leer nog iedere dag bij, sla dit op en
gebruik dit waar nodig. Er komen dagelijks zaken om de
hoek kijken waar ik geen kaas van heb gegeten.
Een klein voorbeeld daarvan is b.v. het omgaan met
rubberboot en buitenboordmotor. Iedereen weet dat een
buitenboordmotor een soort helmstok heeft die tegen de
richting van de voorgenomen koers stuurt, waarvan het
handvat draaiende is. Dit om het nodige vermogen te
krijgen. Ik heb beide nu onder controle en weet het verschil
tussen stuur- en bakboord. Dat heeft eventjes wat
zweetdruppels gekost. Ik ben eens met boot en al over een
andere rubberboot geschoven en net niet te water geraakt.
Hoog en droog dus! Dit gebeurde tijdens het aanleggen
bij een steiger. Ik gaf gas in plaats van in te houden en de
stroom mee deed de rest..Een buitenboordmotor vraagt
om beleid en inzicht, dat heb ik niet altijd bij de hand.
Daarbij ben ik graag onafhankelijk en doe alles graag zelf
al heb ik het niet helemaal onder controle. Zo kan
ik er nog wel een paar opnoemen. Het maakt het verhaal
wel leuker en interessanter maar daar gaat het bij deze
niet om, toch? Ik heb ooit eens gelezen dat een stabiele
relatie een prima uitgangsbasis om samen de reis van je
leven te gaan ondernemen. Dat is dan mooi meegenomen
want volgens de schipper zijn we zelfs in onze ups en
downs stabiel! Hieraan toegevoegd een stabiel schip,
genieten van de vrijheid en je prettig voelen op je schip als
woning, kan dat niet stuk. We weten daarom zeker dat deze
onderneming een goede keuze is en gaat slagen!

Arnold

Schipper. Geboren te 's-Hertogenbosch in 1947
dus nu 57 jaar oud. Opgegroeid in een warm nest
samen met een broer en zeven zussen. Kruipend in
zand en gras moet er al een drang naar water en horizon
aanwezig zijn geweest. Stamboomonderzoek wijst uit dat
er in het vroege geslacht reeds sprake was van
beurs- en binnenvaartschippers. Zelfs werd een verband
zichtbaar met de VOC. Zie daar.. Ikzelf zag het licht in het
water pas echt toen ik rond mijn vijfentwintigste levensjaar
door huis- genoten werd meegenomen om een weekend in
Friesland te zeilen in een paar kleine open zeilbootjes.
Ik onderging, proefde, voelde en was verkocht.
Het watervirus had me te pakken en liet me niet meer los.
De fantasie van een wereldreis per zeilboot hield ik vast en
werd een droom. Gelukkig leerde ik Coby kennen die meeging
in die droom. Samen konden we de knoop doorhakken en het
besluit nemen de droom te verwezenlijken. In een vroeger
werkzaam leven was ik calculator in schildersbedrijven na
een opleiding tot Meesterschilder. In de tweede helft van
mijn twintiger jaren maakte ik via de boekhandel/uitgeverij
en een studie aan de sociale academie een switch naar de
hulpverlening. Jaren werkte ik als maatschappelijk
werker in de maatschappelijke opvang, de verslavingszorg
en de psychiatrie. De neiging om alles onder controle te
hebben komt vaak van pas bij zeilen en navigeren maar
staat soms ook in de weg waar het gaat om relatie en het
opdoen van nieuwe ervaringen en het doen van ontdekkingen.
De koers hierin moet dus steeds weer worden uitgezet en
kan nimmer recht zijn.